Konwekcja uniesiona

 

Uniesiona konwekcja na diagramie Skew-T. Uwagę zwraca miejsce startu cząstki próbnej powietrza.

Uniesiona konwekcja na diagramie Skew-T. Uwagę zwraca miejsce startu cząstki próbnej powietrza.

Komórka burzowa powstała z uniesionego trybu konwekcji (fot. Igor Laskowski)

Komórka burzowa powstała w godzinach porannych z uniesionego trybu konwekcji (fot. Igor Laskowski)

Konwekcja uniesiona (uniesiony tryb konwekcji, ang. elevated convection) – mówi się o niej wtedy, gdy proces konwekcji w troposferze rozpoczyna się powyżej przyziemnej warstwy troposfery, np. od wysokości 850 hPa (~1500 m). Dzieje się to wtedy, gdy przyziemna warstwa troposfery jest wychłodzona i stabilna, natomiast powietrze napływające powyżej tej warstwy jest ciepłe, dość wilgotne i niestabilne. Do takiej sytuacji często dochodzi w nocy, zwłaszcza w pobliżu ciepłych frontów atmosferycznych. Uniesiony tryb konwekcji może spowodować groźne zjawiska burzowe (grad, silny wiatr), ale ryzyko występowania gwałtownych burz jest znaczne mniejsze, niż w przypadku konwekcji zainicjowanej przy powierzchni ziemi.